Der Gesandte GottesProphet Muḥammad (s.)Der Gesandte Gottes (ṣ.) — Siegel der Propheten. Alle Aḥādīṯ von ihm.→ Alle Aḥādīṯ ansehen (s.) sagte:
Eine Gruppe überlieferte von Abū al-Mufaḍḍal, von Abū Muḥammad al-Faḍl b. Muḥammad b. al-Musayyab aš-Šaʿrānī, von Hārūn b. ʿAmr b. ʿAbd al-ʿAzīz b. Muḥammad Abū Mūsā al-Maǧāšiʿī. Dieser überlieferte über zwei Wege: von Muḥammad b. Ǧaʿfar b. Muḥammad, von dessen Vater Abū ʿAbd Allāh [Imām aṣ-Ṣādiq] (as.), sowie von Imām ar-Riḍā ʿAlī b. Mūsā (as.), von dessen Vater Mūsā [Imām al-Kāẓim] (as.), von dessen Vater Ǧaʿfar b. Muḥammad [Imām aṣ-Ṣādiq] (as.). Beide überlieferten von ihren Vorvätern, von Amīr al-MuʾminīnImam ʿAlī (as.)Erster Imam, Fürst der Gläubigen (Amīr al-Muʾminīn).→ Alle Aḥādīṯ ansehen [Imām ʿAlī] (as.).
"Es kommt eine Zeit über die Menschen, in der das Herz des Gläubigen in seinem Innern schmilzt, wie al-ānuk im Feuer schmilzt, gemeint ist Blei (ar-raṣāṣ). Und das ist nichts anderes als wegen dessen, was er an Heimsuchung (al-balāʾ) und Neuerungen (al-aḥdāṯ) in ihrer Religion sieht, und er vermag daran nichts zu ändern."
أَخْبَرَنَا جَمَاعَةٌ، عَنْ أَبِي الْمُفَضَّلِ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ الشَّعْرَانِيُّ بِجُرْجَانَ، قَالَ: حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَبُو مُوسَى الْمَجَاشِعِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ. قَالَ الْمَجَاشِعِيُّ: وَحَدَّثَنَاهُ الرِّضَا عَلِيُّ بْنُ مُوسَى، عَنْ أَبِيهِ مُوسَى، عَنْ أَبِيهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ، وَقَالَا جَمِيعًا: عَنْ آبَائِهِمَا، عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ.
وَبِإِسْنَادِهِ، قَالَ:
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ:
يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ يَذُوبُ فِيهِ قَلْبُ الْمُؤْمِنِ فِي جَوْفِهِ كَمَا يَذُوبُ الْآنُكُ فِي النَّارِ، يَعْنِي الرَّصَاصَ، وَمَا ذَاكَ إِلَّا لِمَا يَرَى مِنَ الْبَلَاءِ وَالْأَحْدَاثِ فِي دِينِهِمْ لَا يَسْتَطِيعُ لَهُ غَيْرًا.
Quelle
al-Amālī (aš-Šaiḫ aṭ-Ṭūsī), S. 518, Ḥadīṯ 43