Muʿāwiya b. ʿAmmār berichtete:
Ich sagte zu Abū ʿAbdillāh (aṣ-Ṣādiq, as.): 'Ein Mann erzählt eure Überlieferungen, verbreitet sie unter den Menschen und stärkt damit ihre Herzen und die Herzen eurer Anhänger (šīʿa), und so mancher Andächtige (ʿābid) von euren Anhängern hat diese Überlieferung nicht. Wer ist besser?' Er (as.) sagte:
"Der unsere Überlieferungen erzählt und dadurch die Herzen unserer Anhänger stärkt, ist besser als tausend Andächtige."
عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ رَجُلٌ رَاوِيَةٌ لِحَدِيثِكُمْ يَبُثُّ ذَلِكَ فِي النَّاسِ وَ يُشَدِّدُهُ فِي قُلُوبِهِمْ وَ قُلُوبِ شِيعَتِكُمْ وَ لَعَلَّ عَابِداً مِنْ شِيعَتِكُمْ لَيْسَتْ لَهُ هَذِهِ الرِّوَايَةُ أَيُّهُمَا أَفْضَلُ قَالَ الرَّاوِيَةُ لِحَدِيثِنَا يَشُدُّ بِهِ قُلُوبَ شِيعَتِنَا أَفْضَلُ مِنْ أَلْفِ عَابِدٍ.
Quelle
al-Kāfī, B. 1, S. 33