Es berichtete uns Muḥammad b. Ibrāhīm b. Isḥāq aṭ-Ṭālaqānī (Gott habe Wohlgefallen an ihm), von al-Ḥasan b. Ismāʿīl, von Abū ʿAmr Saʿīd b. Muḥammad b. Naṣr al-Qaṭṭān, von ʿAbdallāh b. Muḥammad as-Sulamī, von Muḥammad b. ʿAbd ar-Raḥmān, von Muḥammad b. Saʿīd b. Muḥammad, von al-ʿAbbās b. Abī ʿAmr, von ṢadaqaṢadaqaFreiwillige Wohltätigkeit / Almosen aus Aufrichtigkeit gegenüber Gott.→ Verwandte Aḥādīṯ b. Abī Mūsā, von Abū Naḍra. Er sagte:
"Als Abū Ǧaʿfar, Muḥammad b. ʿAlī al-Bāqir (as.), dem Tode nahe war, verlangte er nach seinem Sohn Ǧaʿfar aṣ-Ṣādiq (as.) und vertraute ihm ein Vermächtnis (ʿahd) an. Hierauf sprach sein Bruder Zaid b. ʿAlī b. al-Ḥusain zu ihm: 'Wärst du mit mir wie mit al-Ḥasan (as.) und al-Ḥusain (as.) umgegangen, dann hätte ich die Hoffnung gehegt, dass du nichts Verwerfliches (munkar) begangen hast.' Hierauf sprach er zu ihm: 'O Abā l-Ḥasan, weder kommen die anvertrauten Dinge durch ein Beispiel zustande noch ergeben sich die Vermächtnisse durch äußere Formen, sondern es handelt sich lediglich um Angelegenheiten, die den Beweisen Gottes, des Gesegneten und Erhabenen, vorausgehen.' Danach verlangte er nach Ǧābir b. ʿAbdillāh und sprach zu ihm: 'O Ǧābir, berichte uns von dem, was du in der Ṣaḥīfa gesehen hast.' Da sagte Ǧābir zu ihm: 'Ja, o Abū Ǧaʿfar. Ich trat bei meiner Herrin FāṭimaFaṭima az-Zahrāʾ (as.)Tochter des Propheten (ṣ.), Herrin der Frauen der Welten.→ Alle Aḥādīṯ ansehen (as.) ein, um ihr zur Geburt von al-Ḥasan (as.) zu gratulieren, und siehe, sie hatte ein Blatt (ṣaḥīfa) aus weißer Perle in der Hand. Ich sagte: "O Herrin der Frauen, was ist das für ein Blatt, das ich bei dir sehe?" Sie sagte: "Darin stehen die Namen der Imame aus meinen Nachkommen." Ich sagte zu ihr: "Reiche es mir, damit ich hineinschaue." Sie sagte: "O Ǧābir, gäbe es nicht das Verbot, würde ich es tun, doch es ist verboten, dass es jemand berührt außer ein Prophet oder der Erbe eines Propheten (waṣī nabī) oder die Familie eines Propheten (ahl bait nabī). Dir aber ist erlaubt, von seiner Außenseite auf sein Inneres zu blicken." Ǧābir sagte: Ich las, und siehe, darin stand: Abū l-Qāsim Muḥammad b. ʿAbdallāh al-Muṣṭafā, seine Mutter Āmina bt. Wahb; Abū l-Ḥasan ʿAlī b. Abī Ṭālib al-Murtaḍā, seine Mutter Fāṭima bt. Asad b. Hāšim b. ʿAbd Manāf; Abū Muḥammad al-Ḥasan b. ʿAlī al-Barr; Abū ʿAbdillāh al-Ḥusain b. ʿAlī at-Taqī, die Mutter von ihnen beiden ist Fāṭima bt. Muḥammad (s.); Abū Muḥammad ʿAlī b. al-Ḥusain al-ʿAdl, seine Mutter Šahrbānūya bt. Yazdaǧird b. Šāhanšāh; Abū Ǧaʿfar Muḥammad b. ʿAlī al-Bāqir, seine Mutter Umm ʿAbdillāh bt. al-Ḥasan b. ʿAlī b. Abī Ṭālib; Abū ʿAbdillāh Ǧaʿfar b. Muḥammad aṣ-Ṣādiq, seine Mutter Umm Farwa bt. al-Qāsim b. Muḥammad b. Abī Bakr; Abū Ibrāhīm Mūsā b. Ǧaʿfar aṯ-Ṯiqa, seine Mutter eine Sklavin namens Ḥamīda; Abū l-Ḥasan ʿAlī b. Mūsā ar-Riḍā, seine Mutter eine Sklavin namens Naǧma; Abū Ǧaʿfar Muḥammad b. ʿAlī az-Zakī, seine Mutter eine Sklavin namens Ḫaizurān; Abū l-Ḥasan ʿAlī b. Muḥammad al-Amīn, seine Mutter eine Sklavin namens Sausan; Abū Muḥammad al-Ḥasan b. ʿAlī ar-Rafīq, seine Mutter eine Sklavin namens Sumāna, die Umm al-Ḥasan genannt wird; Abū l-Qāsim Muḥammad b. al-Ḥasan, er ist der Beweis Gottes, des Erhabenen, gegen Seine Schöpfung, der Aufstehende (al-Qāʾim), seine Mutter eine Sklavin namens Narǧis. Die Segnungen Gottes seien auf ihnen allen.'"
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو سَعِيدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نَصْرٍ الْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ السُّلَمِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ أَبِي عَمْرٍو عَنْ صَدَقَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ:
لَمَّا احْتُضِرَ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الْبَاقِرُ ع عِنْدَ الْوَفَاةِ دَعَا بِابْنِهِ الصَّادِقِ ع فَعَهِدَ إِلَيْهِ عَهْداً فَقَالَ لَهُ أَخُوهُ زَيْدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ لَوِ امْتَثَلْتَ فِيَّ تِمْثَالَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ ع لَرَجَوْتُ أَنْ لَا تَكُونَ أَتَيْتَ مُنْكَراً فَقَالَ يَا أَبَا الْحَسَنِ إِنَّ الْأَمَانَاتِ لَيْسَتْ بِالتِّمْثَالِ وَ لَا الْعُهُودَ بِالرُّسُومِ وَ إِنَّمَا هِيَ أُمُورٌ سَابِقَةٌ عَنْ حُجَجِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى ثُمَّ دَعَا بِجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ يَا جَابِرُ حَدِّثْنَا بِمَا عَايَنْتَ فِي الصَّحِيفَةِ فَقَالَ لَهُ جَابِرٌ نَعَمْ يَا أَبَا جَعْفَرٍ دَخَلْتُ عَلَى مَوْلَاتِي فَاطِمَةَ ع لِأُهَنِّئَهَا بِمَوْلُودِ الْحَسَنِ ع فَإِذَا هِيَ بِصَحِيفَةٍ بِيَدِهَا مِنْ دُرَّةٍ بَيْضَاءَ فَقُلْتُ يَا سَيِّدَةَ النِّسْوَانِ مَا هَذِهِ الصَّحِيفَةُ الَّتِي أَرَاهَا مَعَكِ قَالَتْ فِيهَا أَسْمَاءُ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِي فَقُلْتُ لَهَا نَاوِلِينِي لِأَنْظُرَ فِيهَا قَالَتْ يَا جَابِرُ لَوْ لَا النَّهْيُ لَكُنْتُ أَفْعَلُ لَكِنَّهُ نُهِيَ أَنْ يَمَسَّهَا إِلَّا نَبِيٌّ أَوْ وَصِيُّ نَبِيٍّ أَوْ أَهْلُ بَيْتِ نَبِيٍّ وَ لَكِنَّهُ مَأْذُونٌ لَكَ أَنْ تَنْظُرَ إِلَى بَاطِنِهَا مِنْ ظَاهِرِهَا قَالَ جَابِرٌ فَقَرَأْتُ فَإِذَا فِيهَا أَبُو الْقَاسِمِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُصْطَفَى أُمُّهُ آمِنَةُ بِنْتُ وَهْبٍ أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ الْمُرْتَضَى أُمُّهُ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَسَدِ بْنِ هَاشِمِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ أَبُو مُحَمَّدٍ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْبَرُّ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ التَّقِيُّ أُمُّهُمَا فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ ص أَبُو مُحَمَّدٍ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ الْعَدْلُ أُمُّهُ شَهْرَبَانُويَهْ بِنْتُ يَزْدَجَرْدَ بْنِ شَاهَنْشَاهَ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الْبَاقِرُ أُمُّهُ أُمُّ عَبْدِ اللَّهِ بِنْتُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّادِقُ أُمُّهُ أُمُّ فَرْوَةَ بِنْتُ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَبُو إِبْرَاهِيمَ مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ الثِّقَةُ أُمُّهُ جَارِيَةٌ اسْمُهَا حَمِيدَةُ أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُوسَى الرِّضَا أُمُّهُ جَارِيَةٌ اسْمُهَا نَجْمَةُ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الزَّكِيُّ أُمُّهُ جَارِيَةٌ اسْمُهَا خَيْزُرَانُ أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الْأَمِينُ أُمُّهُ جَارِيَةٌ اسْمُهَا سَوْسَنُ أَبُو مُحَمَّدٍ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الرَّفِيقُ أُمُّهُ جَارِيَةٌ اسْمُهَا سُمَانَةُ وَ تُكَنَّى بِأُمِّ الْحَسَنِ أَبُو الْقَاسِمِ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ هُوَ حُجَّةُ اللَّهِ تَعَالَى عَلَى خَلْقِهِ الْقَائِمُ أُمُّهُ جَارِيَةٌ اسْمُهَا نَرْجِسُ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ.
Quelle
Kamāl ad-Dīn wa Tamām an-Niʿma (aṣ-Ṣadūq), B. 1, S. 305–307, Ḥadīṯ 1 (auch Biḥār al-Anwār, B. 36, S. 193–194, Ḥadīṯ 2)