Muḥammad b. Muḥammad [al-Mufīd] berichtete uns und sagte: Abū l-Qāsim Ǧaʿfar b. Muḥammad berichtete uns von seinem Vater, von Saʿd b. ʿAbdallāh, von Aḥmad b. Muḥammad b. ʿĪsā, von al-ʿAbbās b. ʿĀmir al-Qaṣabānī, von Abān b. ʿUṯmān al-Aḥmar, von Buraid al-ʿIǧlī, der sagte: Ich hörte Abū ʿAbdillāh Ǧaʿfar b. Muḥammad [Imām aṣ-Ṣādiq] (as.) sagen:
"Als Ḫadīǧa (Gott habe Wohlgefallen an ihr) starb, suchte FāṭimaFaṭima az-Zahrāʾ (as.)Tochter des Propheten (ṣ.), Herrin der Frauen der Welten.→ Alle Aḥādīṯ ansehen (Gottes Segen sei auf ihr) Zuflucht beim Gesandten GottesProphet Muḥammad (s.)Der Gesandte Gottes (ṣ.) — Siegel der Propheten. Alle Aḥādīṯ von ihm.→ Alle Aḥādīṯ ansehen (s.), lief um ihn herum und sagte: O mein Vater, wo ist meine Mutter?" Er sagte: "Da kam Ǧibrāʾīl (Gabriel) (as.) herab und sagte zu ihm: Dein Herr befiehlt dir, Fāṭima den Friedensgruß zu entrichten und ihr zu sagen: Deine Mutter ist in einem Haus aus Rohr, dessen Knoten aus Gold und dessen Säulen aus rotem Rubin sind, zwischen Āsiya und Maryam (Maria), der Tochter ʿImrāns. Da sagte Fāṭima (as.): Wahrlich, Gott, Er ist der Friede, von Ihm ist der Friede und zu Ihm ist der Friede."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا أَبُو الْقَاسِمِ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى، عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَامِرٍ الْقَصَبَانِيِّ، عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ الْأَحْمَرِ، عَنْ بُرَيْدٍ الْعِجْلِيِّ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ (عَلَيْهِمَا السَّلَامُ) يَقُولُ:
لَمَّا تُوُفِّيَتْ خَدِيجَةُ (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا) جَعَلَتْ فَاطِمَةُ (صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهَا) تَلُوذُ بِرَسُولِ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) وَ تَدُورُ حَوْلَهُ، وَ تَقُولُ: يَا أَبَتِ، أَيْنَ أُمِّي قَالَ: فَنَزَلَ جَبْرَئِيلُ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) فَقَالَ لَهُ: رَبُّكَ يَأْمُرُكَ أَنْ تُقْرِئَ فَاطِمَةَ السَّلَامَ، وَ تَقُولَ لَهَا: إِنَّ أُمَّكِ فِي بَيْتٍ مِنْ قَصَبٍ، كِعَابُهُ مِنْ ذَهَبٍ، وَ عُمُدُهُ يَاقُوتٌ أَحْمَرُ، بَيْنَ آسِيَةَ وَ مَرْيَمَ بِنْتِ عِمْرَانَ، فَقَالَتْ فَاطِمَةُ (عَلَيْهَا السَّلَامُ): إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلَامُ، وَ مِنْهُ السَّلَامُ، وَ إِلَيْهِ السَّلَامُ.
Quelle
al-Amālī, aṭ-Ṭūsī, B. 1, S. 175, Ḥadīṯ 294 (46 des Maǧlis)