Muḥammad b. al-Ḥasan b. Aḥmad b. al-Walīd überlieferte: Uns erzählte Muḥammad b. al-Ḥasan aṣ-Ṣaffār, von al-ʿAbbās b. Maʿrūf, von Muḥammad b. Abī ʿUmair, von baʿḍ aṣḥābinā (einigen unserer Gefährten), von Yazīd b. al-Aṣamm, der sagte:
Ein Mann fragte ʿUmar b. al-Ḫaṭṭāb und sagte: "O Befehlshaber der Gläubigen, was ist die Auslegung von "Subḥān Allāh"?" Er sagte: "In dieser Umfriedung ist ein Mann, der, wenn er gefragt wird, Auskunft gibt, und wenn man schweigt, von sich aus zu sprechen beginnt." Da trat der Mann ein und siehe, dort war ʿAlī b. Abī Ṭālib (as.), und er sagte: "O Abū l-Ḥasan, was ist die Auslegung von "Subḥān Allāh"?" Da sagte er (as.):
"Es ist die Verherrlichung der Majestät Gottes, mächtig und erhaben ist Er, und Seine Freisprechung von dem, was jeder Götzendiener über Ihn sagt. Wenn der Diener es spricht, spricht jeder Engel den Segen über ihn."
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِيدِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ، عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ مَعْرُوفٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ، عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا، عَنْ يَزِيدِ بْنِ الْأَصَمِّ قَالَ:
سَأَلَ رَجُلٌ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، مَا تَفْسِيرُ "سُبْحَانَ اللَّهِ"؟ قَالَ: إِنَّ فِي هَذَا الْحَائِطِ رَجُلًا كَانَ إِذَا سُئِلَ أَنْبَأَ، وَإِذَا سُكِتَ ابْتَدَأَ. فَدَخَلَ الرَّجُلُ فَإِذَا هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَقَالَ: يَا أَبَا الْحَسَنِ، مَا تَفْسِيرُ "سُبْحَانَ اللَّهِ"؟ قَالَ:
"هُوَ تَعْظِيمُ جَلَالِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَتَنْزِيهُهُ عَمَّا قَالَ فِيهِ كُلُّ مُشْرِكٍ، فَإِذَا قَالَهُ الْعَبْدُ صَلَّى عَلَيْهِ كُلُّ مَلَكٍ."
Quelle
at-Tawḥīd, S. 312, Ḥadīṯ 3 / Bāb 48, Ḥadīṯ 3